- sara.next
- Technologia
- Skrypty autoimplementacji
Technologia · Dla deweloperów
Skrypty autoimplementacji
Autoimplementacja łączy zakończony proces akceptacji z technicznym wykonaniem uprawnienia. Istotna jest zarówno poprawna zmiana, jak i dowód, że rzeczywiście nastąpiła.
- Groovy
- REST
- SQL
- kolejka
- weryfikacja
Kontekst
Od wniosku do rzeczywistego dostępu
Po zakończeniu procesu zatwierdzania wniosek może zostać skierowany do mechanizmu autoimplementacji. sara.next obsługuje kolejkę zmian, a scheduler cyklicznie przetwarza zgłoszenia. Dla każdego wybierany jest skrypt Groovy, korzystający ze skonfigurowanego połączenia SQL lub REST. Opcjonalny skrypt weryfikujący sprawdza rezultat. Następnie workflow otrzymuje status „Implemented” lub „Not implemented” z informacją o błędzie.
UwagaW opisanej konfiguracji scheduler uruchamia się co minutę. To częstotliwość sprawdzania kolejki w dokumentowanym mechanizmie, nie SLA wdrożenia zmiany.
Przepływ
Droga zatwierdzonej zmiany
Operacje
Jakie operacje może obsługiwać skrypt
| Operacja | Cel | Ważny szczegół |
|---|---|---|
Create | Utworzenie nowego przypisania | Dostępne m.in. user, role, dimensions |
Modify | Zmiana wymiarów istniejącego przypisania | Poprzedni stan można odczytać przez request.oldAtar |
Replace | Zamiana użytkownika lub przypisania | Gdy skrypt nie istnieje, możliwy fallback Delete → Create |
Delete | Usunięcie przypisania | Dla poprzedniego użytkownika należy użyć oldUser |
Verification | Potwierdzenie stanu po operacji | Inna semantyka wyniku dla tworzenia i usuwania |
Dla Modify i Replace dokumentacja przewiduje fallback Delete → Create, jeżeli dedykowany skrypt jest pusty. Jest to wygodne, ale może powodować krótkotrwałe odebranie dostępu lub niepowodzenie części operacji. Dla systemów krytycznych należy najpierw ocenić skutki tej semantyki.
Weryfikacja
Logika weryfikacji według typu wniosku
Skrypt weryfikujący uruchamia się po skrypcie implementacyjnym i potwierdza, że zmiana została zastosowana. Ma dostęp do zmiennej login: dla Create, Modify i Replace jest to nowy użytkownik, dla Delete — poprzedni.
| Typ wniosku | Oczekiwany wynik weryfikacji |
|---|---|
Create | true — użytkownik istnieje w systemie docelowym |
Modify | true — nowy stan istnieje w systemie docelowym |
Replace | true dla nowego użytkownika i false dla poprzedniego |
Delete | false — użytkownika już nie ma (logika odwrócona) |
Odwrócenie dla Delete: harmonogram sam odwraca wynik. Skrypt pisze się tak, jakby sprawdzał obecność — weryfikacja przechodzi, gdy użytkownik nie zostanie znaleziony.
Dla autora skryptu
Zmienne, warianty połączenia i weryfikacja
Zmienne wejściowe
Skrypty korzystają ze zmiennych takich jak user, oldUser, role, dimensions, request, application. dimensions jest mapą wartości atrybutów bieżącego zgłoszenia. oldUser nie jest dostępny we wszystkich typach operacji; w Delete reprezentuje użytkownika, którego uprawnienie jest usuwane. Stare wartości wymiarów można uzyskać przez request.oldAtar?.dimensionValues w odpowiednim kontekście.
Wariant SQL
Skrypt implementacyjny zwraca pojedynczy napis SQL albo listę instrukcji SQL; zgodnie z dokumentacją lista jest wykonywana w jednej transakcji, z wycofaniem przy błędzie. Skrypt weryfikacyjny zwraca instrukcję SELECT; obecność co najmniej jednego wiersza daje wynik logiczny true.
UwagaNie należy kopiować przykładowych interpolacji tekstowych do kodu produkcyjnego bez walidacji. Identyfikatory użytkowników, role i nazwy baz powinny pochodzić z dopuszczonych list wartości, a zapytania muszą być projektowane z uwzględnieniem ryzyka SQL injection i praw systemowych konta integracyjnego.
Wariant REST — format konfiguracji
Dla wywołania REST skrypt zwraca mapę z polami method, path oraz opcjonalnymi body i headers. Obsługiwane metody w opisanym mechanizmie obejmują GET, POST, PUT, PATCH i DELETE.
// Przykład edukacyjny formatu odpowiedzi skryptu REST.
// Endpoint /accesses jest przykładowy, nie jest API sara.next.
String login = user.samAccountName
String resource = dimensions["RESOURCE"]
if (!login || !resource) {
throw new IllegalArgumentException("Brak wymaganego identyfikatora lub zasobu")
}
return [
method: "POST",
path: "/accesses",
body: groovy.json.JsonOutput.toJson([login: login, resource: resource])
]To przykład struktury zwracanej przez skrypt wykonujący żądanie do zewnętrznego systemu, a nie snippet wywołania API sara.next. Dodatkową walidację dostępnych wartości trzeba dobrać do modelu danej aplikacji.
Weryfikacja po wykonaniu
W trybie SQL wynik zapytania weryfikującego zależy od istnienia pasującego rekordu. W REST opisany mechanizm interpretuje odpowiedź HTTP 2xx jako true, a inną jako false. Dla Delete weryfikacja ma odwróconą interpretację: sprawdzamy obecność, ale sukces cofnięcia uprawnienia zachodzi, gdy zasób nie jest znaleziony.
W praktyce warto rozróżnić: „endpoint odpowiedział”, „żądanie zostało przyjęte” i „uprawnienie faktycznie istnieje lub nie istnieje”. W systemach z eventual consistency może być potrzebny odpowiedni mechanizm ponownej weryfikacji w adapterze lub procesie operacyjnym. Platforma nie zapewnia uniwersalnej weryfikacji semantycznej wszystkich API bez konfiguracji.
Opinia eksperta wdrożeniowego
Zacznij od prostej roli, nie od najbardziej uprzywilejowanej
Autoimplementacja daje największy efekt tam, gdzie rola jest dobrze opisana, a API systemu docelowego ma przewidywalne zachowanie. Nie zaczynałbym od najbardziej uprzywilejowanego dostępu.
Najpierw wdrożyłbym prostą rolę, monitorował wyniki i dopiero później rozwijał obsługę modify, replace i operacji destrukcyjnych.
Zakres
Granice mechanizmu
Mechanizm obejmuje kolejkę, skrypty i rezultat przekazywany do workflow.
UwagaMechanizm nie obejmuje w standardzie powszechnych automatycznych retry, globalnego rollback pomiędzy kilkoma zewnętrznymi systemami ani gwarancji exactly-once. Takie wymagania trzeba osobno uzgodnić w projekcie.
Zobacz, jak zautomatyzować bezpieczne nadawanie i odbieranie uprawnień
Pokażemy mechanizm na przykładzie Twojej aplikacji.